Boşlukta salınır Dünya,

Boşa sallanır sanırsın.

Dost’a haber yolla desem, 

Zarfı pullanır sanırsın.

Söyle insanın sırrı ne?

İnemezsin ki derine.

Putlar koyup ta yerine

İlah diye kullanırsın.

Düşmemişse gönlün aşka,

E hiç doğmasaydın keşke.

Nasıl yeşillenir başka

Gönül dallanır sanırsın.

Altınların gümüşlerin,

Hiç bitmez dünya işlerin.

Fukaraya gülüşlerin

O’na ballanır sanırsın.

Girmedin kaldın eşikte,

İşin olmaz ki düşükte.

İsa bebekken beşikte,

Nasıl dillenir sanırsın.

Gönül toprağına cemre,

Düşmezse yazık o ömre

Mevlana ve Yunus Emre,

Nasıl hallenir sanırsın.

Abdestini, gusulünü

Bilmezsin hiç usulünü

Sevsen Allah Resulü’nü

Özündekini tanırsın

EY KURAN-I AZİMÜŞŞAN

Ey hayat kitabımız Kur’an-ı azimüşşan..
Yüksek raflarda mısın,bu mu sana yakışan
Asıl vazifen midir,mezarlar da okunman
Sana zulüm değil midir,süslü raflara konmak
Bazen okurlar seni,bazen öpüp koklarlar
Bazen çeyizlerde,sandıklar da saklarlar
Ya mezar başında ölüye okunursun
Yada satılsın diye vitrinlere konursun
Ya da ceviz kaplamalı sandıkta saklanırsın
Yada çöl kanunu diye yasaklanırsın
Hürmet zannettikleri,altın harflerle yazmaktır
Bilirim altın kılıf;sana mezar dır,mezar kazmaktır
Altın harfler yerine kanımla yazılsaydın
Taş gibi yüreklere,çelikle kazınsaydın
Hayat damarlarında kan gibi süzülseydin
Şu mahsun duruşunla bana görünmeseydin
En çok sevdiğim;seni kan gibi görmek
En çok nefret ettiğim, sana kılıf örmek
Kanı çekilen beden,nasıl kansız ölüdür?
İsmin hayattır ama,herkes sensiz ölüdür…